ناتوانی در بخشش
سه شنبه, ۲۶ آذر ۱۴۰۴، ۱۱:۰۹ ق.ظ |
محسن سعیدپور |
۰ نظر
🌿 تحلیل «ناتوانی در بخشش» با نگاهی به خودفریبی، قربانیگری و مسئولیتپذیری احساسی:
🔒 ناتوانی در بخشش: زندانی که برای خودت ساختهای
«نبخشیدن، یعنی تو هنوز فکر میکنی درد گذشته، هویت امروز تو را تعریف میکنه.»
و این یعنی تو هنوز از نقش قربانی بودن، دست نکشیدهای.
🧠 چرا نمیتوانیم ببخشیم؟
✅ چون فکر میکنیم اگر ببخشیم، یعنی آنها پیروز شدهاند و نمیتونیم بپذیریم که شکست خوردیم
✅چون درد را هویت خود کردهایم
✅- چون بخشش را با فراموشی اشتباه گرفتهایم فکر میکنیم فراموش کردی یعنی اونو بخشیدی
✅- چون هنوز منتظر عذرخواهیای هستیم که شاید هرگز نیاید
✅- چون نمیخواهیم مسئولیت احساساتمان را بپذیریم
⚠️ پیامدهای نبخشیدن
«نبخشیدن، مثل خوردن سم و انتظار کشیدن برای مردن طرف مقابل است.»
⬅️- تو در گذشته گیر میکنی و اونو هویت خودت میکنی
⬅️- خشم و تلخی درونت تهنشین میشه
⬅️- رابطههات را با ترس و بیاعتمادی میسازی
⬅️- و در نهایت، خودت را از آرامش محروم میکنی
✊ راه رهایی
1. بپذیر که درد اتفاق افتاده، اما تو هنوز زندهای
2. بخشش یعنی رهایی خودت نه اینکه رفتار طرف مقابل را تایید کردی
3. احساساتت را بنویس، نه اینکه اونو سرکوب کنی
4. از نقش قربانی بیرون بیا و مسئولیت حال خودت را بپذیر
5. بخشش را تمرین کن حتی اگر کامل نباشه
🎯 جمعبندی
«بخشش یعنی تو انتخاب میکنی که دیگر زندانی گذشته نباشی حتی اگر اون زخم هنوز درد داشته باشه»
و این یعنی خود قدرت، نه یک ضعف.