مادربزرگ

🏡 خانه‌ی مادربزرگ

مادربزرگم مهربان بود،  

آن‌قدر که قصه‌هایش همیشه بوی محبت می‌داد.  

برای من و خواهرم،  

داستان‌هایی می‌گفت  

که در دلشان گل‌های خیال شکوفه می‌زدند.

 

خانه‌اش بزرگ بود،  

با حیاطی پر از رنگ و زندگی.  

در باغچه،  

گل‌های رنگارنگ می‌خندیدند  

و درختان میوه،  

سایه‌ی شیرینشان را بر بازی‌های کودکانه‌مان می‌انداختند.

 

ما همیشه در آن حیاط بازی می‌کردیم،  

و مادربزرگ،  

با دستانی پر از عشق،  

غذاهای خوشمزه می‌پخت.

 

او همیشه می‌گفت:  

«درس بخوانید،  

آدم‌های خوبی باشید.»

 

من گوش می‌دادم،  

و تلاش می‌کردم  

که خوب باشم،  

مثل خودش.

 

مادربزرگم را هنوز دوست دارم،  

و خاطره‌اش  

همیشه در دل من زنده است.

 

نوشته‌های محسن سعیدپور