زمستان در خانه مادربزرگ

🍊 پنجشنبه‌های زمستانی در خانه‌ی مادربزرگ

آن روزها،  

تعطیلات فقط جمعه‌ها بود.  

اما پنجشنبه‌ها،  

مادرم بعد از مدرسه  

من و خواهر و برادرم را برمی‌داشت  

و راهی روستای مادربزرگ می‌شدیم.

 

مادربزرگ،  

چشم‌انتظارمان بود—  

با لبخندی از جنس گرما،  

به استقبالمان می‌آمد  

و دل خانه را روشن می‌کرد.

 

زمستان بود،  

و حیاط خانه  

پر از درختان پرتقال، نارنج، نارنگی،  

و خوچ‌هایی که بویشان  

در هوای سرد می‌پیچید.

 

شب‌ها،  

کنار چراغ نفتی،  

و نور زرد لامپی که در اتاق سو سو می‌کرد،  

خانه گرم محبت بود.

 

میوه‌های حیاط،  

طعمشان مثل قصه بود—  

شیرین،  

زنده،  

و فراموش‌نشدنی.

 

ملحفه‌ها و پتوی کلفت،  

شیرینی خواب را دو برابر می‌کردند.  

همه ردیف کنار هم  

در اتاق کوچک می‌خوابیدیم.

 

و وقتی چراغ خاموش می‌شد،  

تازه حرف‌های قبل خواب شروع می‌شد—  

حرف‌هایی که  

شیرینی‌شان  

از هر میوه‌ای بیشتر بود.

 

نوشته محسن سعیدپور